یک روز

 

 يک روز
             

               شايد ،يک روز

                که آفتاب گيسوي نقره اي دماوند پير را نوازش مي کند

                 در يک غريو تندر باراني

                 در يک نسيم نوازشگر بهاري

             يک روز 

                شايد همراه پرواز پرستوي عاشق

                واژه لبخند ، به سرزمين سوخته من باز گردد

                اميد ، کوبه در را بفشارد

                و سپيدي جاي تمام اين سياهي ها را پر کند

                آن روز بر مردگان هم سياه نخواهم پوشيد

 
                حتي بر عزيزترينشان...