یک عمر صبوری

 

 

یک عمر صبور...
قانون تو تنهایی من است
و تنهایی من قانون عشق
و عشق ارمغان دلتنگیست
و این سرنوشت سادگیست
چه قانون عجیبی!
چه ارمغان نجیبی!
و چه سرنوشت تلخ و غریبی!
که هر بار ستاره زندگی را
با دستهای خود
راهی آسمون پر ستاره امید کنی
و خود در تنهایی و سکوت
با چشمهای خیس از غرور
پیوند ستاره ها را به نظاره بنشینی
و خاموش و بیصدا
به شادی ستاره های از تو گشته جدا
دل خوش کنی
و باز هم تو بمانیو تنهایی و دوری
و باز هم تو بمانیو یک عمر صبوری